ORAVO

ORAVO begon zonder visuele identiteit. Er was geen uitgewerkte naam, geen kleurenpalet en geen idee hoe het product tussen gevestigde merken moest ogen.

ORAVO started without a visual identity. There was no name treatment, no colour palette and no sense of how the product should look next to established brands.

In plaats van te concurreren op drukte: rust. Een monochrome, minimale identiteit die het product zelf laat spreken. Navulling als ritueel, niet als plicht.

Instead of competing on noise: restraint. A monochrome, minimal identity that lets the product speak for itself. Refilling as a ritual, not a chore.

Tientallen logo-richtingen teruggebracht tot drie, getest tegen echte verpakkingsmockups, voordat de definitieve wordmark en het kleursysteem werden vastgelegd.

Dozens of logo directions narrowed to three, tested against real packaging mockups, before locking the final wordmark and colour system.

Eén wordmark, consequent doorgevoerd: volledige kleurversie, één-kleur navy, uitgesneden voor donkere achtergronden, en een los icoon voor waar de volledige naam niet past.

One wordmark, carried through consistently: full-colour version, single-colour navy, cut out for dark backgrounds, and a standalone icon for wherever the full name doesn't fit.

ORAVO kreeg een consistente identiteit voor verpakking, socials en toekomstige productlijnen. Een systeem, geen eenmalig logo.

ORAVO got a consistent identity across packaging, social and future product lines. A system, not a one-off logo.

Weglaten is een strategie op zich. De verleiding om meer te doen was groot, maar juist de discipline om dingen weg te laten maakte het verschil.

Restraint is a strategy in itself. The temptation to do more was real, but the discipline to leave things out made the difference.